Ukończenie 26 roku życia w trakcie miesiąca a podatek – jak rozliczyć?

W dniu swoich 26. urodzin wciąż masz prawo do skorzystania z tzw. ulgi dla młodych, a wypłacone tego dnia wynagrodzenie pozostaje zwolnione z podatku. Decyduje moment postawienia pieniędzy do Twojej dyspozycji przez pracodawcę, a nie data zaksięgowania przelewu na koncie. W artykule szczegółowo omawiamy zasady rozliczania takich sytuacji i pokazujemy, jak zmieni się wysokość pensji po utracie przywileju.

Na czym polega ulga dla młodych i komu przysługuje?

Ulga dla młodych, wprowadzona w 2019 roku, całkowicie zwalnia z podatku dochodowego przychody osób, które nie ukończyły jeszcze 26. roku życia. Zwolnienie dotyczy wyłącznie konkretnych tytułów zatrudnienia, co sprawia, że nie każda młoda osoba może z niego skorzystać. Objęte nim są przychody uzyskiwane z:

• umowy o pracę,
• stosunku służbowego,
• pracy nakładczej,
• spółdzielczego stosunku pracy,
• umowy zlecenia,
• praktyk absolwenckich oraz stażu uczniowskiego.

Co istotne, ulga nie obejmuje przychodów z umów o dzieło ani dochodów z działalności gospodarczej – nawet jeśli prowadzi ją osoba przed 26. urodzinami. Limit zwolnienia wynosi 85 528 zł w skali roku podatkowego. Każda złotówka zarobiona ponad tę kwotę jest już opodatkowana na zasadach ogólnych, a w zeznaniu rocznym trzeba rozliczyć nadwyżkę.

W 2026 roku obowiązują te same progi. Pracodawca, który otrzyma od podatnika oświadczenie, nie pobiera zaliczek na podatek aż do wyczerpania limitu. Gdy przychód przekroczy ustawową granicę, nadwyżkę opodatkowuje się stawką 12%, a po wejściu w drugi próg – 32%.

Kiedy ukończenie 26 lat odbiera prawo do zerowego PIT?

Wiek uprawniający do zwolnienia liczony jest ściśle według art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej: termin określony w latach kończy się z upływem dnia, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Oznacza to, że osoba urodzona 7 listopada traci prawo do zerowego PIT z końcem 7 listopada, a nie 6 listopada. W praktyce oznacza to, że przychody otrzymane w dniu 26. urodzin wciąż są wolne od podatku – o ile wypłata zostanie zrealizowana właśnie tego dnia.

Dla prawidłowego rozliczenia decydujący nie jest okres, za który wynagrodzenie przysługuje, lecz moment jego faktycznego postawienia do dyspozycji pracownika. Przy przelewach bankowych za ten moment uznaje się datę obciążenia rachunku pracodawcy, a nie dzień wpływu środków na konto zatrudnionego. Potwierdzają to interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. z 10 lipca 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.463.2025.2.AK) oraz wcześniejsze z 4 listopada 2019 r. i 16 grudnia 2021 r.

Data wypłaty a dzień urodzin – praktyczne przykłady

Wyobraźmy sobie pracownika, który kończy 26 lat 12 lipca 2026 roku. Jeśli pracodawca realizuje przelew tego samego dnia rano, a pieniądze opuszczają konto przed upływem doby, to pensja za lipiec (lub czerwiec) podlega zwolnieniu. Natomiast gdyby przelew został zlecony dopiero 13 lipca, podatek trzeba już naliczyć, nawet jeżeli wynagrodzenie dotyczy pracy wykonanej przed urodzinami. To samo dotyczy sytuacji, gdy regulamin zakłada wypłatę „z dołu” do 10. dnia następnego miesiąca – jeśli ten dzień wypada po 26. urodzinach, ulga przepada.

Inny przykład: pracownik obchodzi urodziny 29 września. Zgodnie z regulaminem wynagrodzenie jest wypłacane właśnie 29. dnia miesiąca. W tym przypadku cała wrześniowa pensja korzysta ze zwolnienia, bo moment postawienia do dyspozycji przypada jeszcze w dniu, w którym wiek 26 lat dopiero się kończy. Gdyby jednak 29 września był dniem wolnym od pracy, a płatność zrealizowano w ostatnim dniu roboczym przed tym dniem, wówczas zwolnienie objęłoby tylko osoby, które ukończą 26 lat nie wcześniej niż w tym właśnie wcześniejszym dniu.

Stanowisko Krajowej Informacji Skarbowej z lipca 2025 r.

W interpretacji z 10 lipca 2025 r. organ wprost odniósł się do przypadku, gdy umowa o pracę rozwiązuje się dokładnie w dniu 26. urodzin, a ostatnie wynagrodzenie wypłacane jest tego samego dnia przelewem. KIS uznała, że taki przychód podlega zwolnieniu, gdyż liczy się moment wypłaty, a nie data wpływu na konto. Pracodawca nie ma obowiązku pobierania zaliczki na podatek dochodowy, o ile pozostałe warunki (m.in. limit 85 528 zł) są spełnione.

Literalne brzmienie przepisu wskazuje, że przychody otrzymane do ukończenia 26. roku życia są wolne od podatku – przy czym owo „otrzymanie” oznacza dzień postawienia środków do dyspozycji, a więc datę obciążenia rachunku płatnika.

Takie samo stanowisko prezentowało Ministerstwo Finansów już w 2019 roku, co dodatkowo potwierdza jednolitą linię interpretacyjną. Wszystkie dotychczasowe rozstrzygnięcia podkreślają, że nie ustala się proporcji kwoty zwolnienia w miesiącu utraty prawa do ulgi – jeśli wypłata jest po urodzinach, opodatkowana zostaje cała kwota, bez dzielenia na część „przed” i „po”.

Jak zmienia się wynagrodzenie po 26. urodzinach?

Utrata ulgi dla młodych oznacza, że od pensji zaczynają być potrącane zaliczki na podatek dochodowy. W przypadku umowy o pracę składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne były opłacane już wcześniej, więc różnica w kwocie netto wynika wyłącznie z pojawienia się podatku. Dla zleceniobiorców zmiana jest jeszcze bardziej odczuwalna – poza podatkiem dochodzą jeszcze obowiązkowe składki ZUS, które wcześniej nie były pobierane (o ile zleceniobiorca był uczniem lub studentem).

Umowa o pracę – przykład liczbowy

Rozpatrzmy pracownika z pensją brutto 6 000 zł. Przed 26. urodzinami jego wynagrodzenie netto wynosiło ok. 4 711,43 zł. Po ukończeniu tego wieku miesięczna zaliczka na podatek wyniesie 291 zł, a kwota do wypłaty spadnie do 4 420,43 zł. Pracownik „traci” więc równowartość podatku.

Umowa zlecenia – przykład liczbowy

W przypadku zleceniobiorcy, który dotychczas łączył status studenta ze zwolnieniem z ZUS, po 26. urodzinach składki społeczne i zdrowotna stają się obowiązkowe. Przy wynagrodzeniu brutto 3 000 zł oznacza to spadek kwoty netto z 3 000 zł do 2 106,72 zł, czyli aż o 893,28 zł.

Ulga dla młodych a składki ZUS – dodatkowe konsekwencje

Osoby przed 26. rokiem życia zatrudnione na umowę zlecenia i jednocześnie posiadające status ucznia bądź studenta są całkowicie zwolnione z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. To sprawia, że ich wynagrodzenie brutto jest równe netto. Utrata prawa do tego zwolnienia następuje z dniem ukończenia 26 lat – nie ma tu okresu przejściowego.

Pracodawca ma obowiązek zgłosić zleceniobiorcę do ubezpieczeń (formularz ZUS ZUA) dzień po 26. urodzinach, chyba że umowa wygasła wcześniej. Bez znaczenia pozostaje przy tym, czy zleceniobiorca kontynuuje naukę – sam wiek przesądza o powstaniu obowiązku składkowego. Jeśli umowa zlecenia trwa nadal, od pierwszego dnia po urodzinach naliczane są pełne składki, co drastycznie obniża kwotę „na rękę”.

W dniu 26. urodzin zleceniobiorca może jeszcze cieszyć się pełną kwotą netto, ale już następnego dnia pracodawca musi potrącić z jego wynagrodzenia zarówno składki społeczne, zdrowotną, jak i zaliczkę na podatek.

Dobrze jest o tym pamiętać, planując domowy budżet – nagły spadek dochodu potrafi zaskoczyć, zwłaszcza jeśli wcześniej przez wiele miesięcy młoda osoba nie widziała na pasku żadnych obowiązkowych obciążeń.